X
تبلیغات
پیکوفایل
رایتل

ای تیر غمت را دل عشّاق نشانه...

پنج‌شنبه 21 دی‌ماه سال 1391 ساعت 10:24 ب.ظ

تاکی به تمنای وصال تو یگانه         اشکم شود،از هر مژه چون سیل روانه
خواهد به سر آید، شب هجران تو یانه؟         ای تیر غمت را دل عشاق نشانه
جمعی به تو مشغول و تو غایب ز میانه




رفتم به در صومعه‌ی عابد و زاهد         دیدم همه را پیش رخت، راکع و ساجد
در میکده، رهبانم و در صومعه، عابد         گه معتکف دیرم و گه ساکن مسجد
یعنی که تو را می‌طلبم خانه به خانه

روزی که برفتند حریفان پی هر کار         زاهد سوی مسجد شد و من جانب خمار
من یار طلب کردم و او جلوه‌گه یار         حاجی به ره کعبه و من طالب دیدار
او خانه همی جوید و من صاحب خانه

هر در که زنم،صاحب آن خانه تویی تو         هر جا که روم،پرتو کاشانه تویی تو
در میکده و دیر که جانانه تویی تو         مقصود من از کعبه و بتخانه تویی تو
مقصود تویی، کعبه و بتخانه بهانه

بلبل به چمن، زان گل رخسار نشان دید         پروانه در آتش شد و اسرار عیان دید
عارف صفت روی تو در پیر و جوان دید         یعنی همه جا عکس رخ یار توان دید
دیوانه منم، من که روم خانه به خانه

عاقل، به قوانین خرد، راه تو پوید         دیوانه، برون از همه، آیین تو جوید
تا غنچه‌ی بشکفته‌ی این باغ که بوید         هر کس به زبانی، صفت حمد تو گوید
بلبل به غزلخوانی و قمری به ترانه

بیچاره بهائی که دلش زار غم توست         هر چند که عاصی است، زخیل خدم توست
امید وی از عاطفت دم به دم توست         تقصیر خیالی به امید کرم توست
یعنی که گنه را به از این نیست بهانه


*************************************

تا کی به تمنّای وصال تو یگانه

اشکم شود از هر مژه چون سیل روانه

 

گه معتکف دِیرم و گه ساکن مسجد

یعنی که تو را می طلبم خانه به خانه

 

حاجی به ره کعبه و من طالب دیدار

او خانه همی جوید و من صاحب خانه

 

مقصود من از کعبه و بتخانه تویی، تو

مقصود تویی، کعبه و بتخانه بهانه

 

هر در که زدم صاحب آن خانه تویی، تو

هر جا که روم پرتو کاشانه تویی، تو

 

هر کس به زبانی صفت حمد تو گوید

بلبل به غزلخوانی و قُمری به ترانه

 

ای تیر غمت را دل عشّاق نشانه

جمعی به تو مشغول و تو غایب ز میانه
******************************************
ای تیر غمت را ،دل عشاق نشانه
جمعی به تو مشغول،تو غایب زمیانه

زاهد سوی مسجد شد ،من جانب خمار
من یار طلب کردم ،او جلوه گه یار
حاجی به ره کعبه ،من راهی دیدار
پروانه در آتش شد و اسرار عیان دید
یعنی همه جا عکس رخ یار توان دید

دیوانه منم من ،که روم خانه به خانه
هر در که زنم خانه تویی یار
در خانه تویی ،پرتو کاشانه تویی تو
در میکده باده جانانه تویی تو
مقصود من از کعبه و بت خانه تویی تو
مقصود تویی کعبه و بت خانه بهانه

دیوانه منم من ،که روم خانه به خانه
ای تیر غمت را ،دل عشاق نشانه
جمعی به تو مشغول،تو غایب زمیانه

در میکده غافل ،در مدرسه عاقل ،در صومعه عابد
هم سوخته ی خاکی ،هم بیدل افلاکی ،هم ساکن مس
del.icio.us  digg  newsvine  furl  Y!  smarking  segnalo